اجازه بدهيد تصويري از يك تبلت سرور در ذهن‌مان درست كنيم. اگر يك تبلت بتواند در يك خانه نقش يك مدياسرور را بازي كند و انواع اطلاعات مالتي‌مديا را براي دستگاه‌هاي مختلف استريم يا ذخيره كند و امكان اتصال آن دستگاه‌ها به تبلت مورد نظر وجود داشته باشد، يك تبلت سرور خواهد بود. چنين تبلتي به ظرفيت زياد ذخيره‌سازي در كنار شبكه‌هاي باندپهن و همچنين پردازنده و رم زياد نياز دارد. فكر مي‌كنم مي‌توانيد مزاياي چنين تبلتي را بشماريد! ذهن خود را به قابلیت‌هایی فراتر از فناوری‌هایی مانند AirPlay یا miracast سوق دهید.
نوع دیگری از تبلت سرور قابل تصور، سرور وب است. تبلتي كه روي آن آپاچي يا IIS، سيستم‌عامل ويندوز سرور يا آندروئيد نسخه سرور يا يك نسخه سروري از لينوكس نصب شده است و برنامه‌هايي مانند SQL Server روي آن اجرا مي‌شود. مديران سايت‌ها با در دست داشتن چنين تبلتي مي‌توانند در هر زمان يا مكاني، وب سرور را مديريت كنند و از بسیاری محدوديت‌هاي سرورهاي فيزيكي معمول  خلاص شوند. 
تبلت سرور دیگری را نيز مي‌توانيم در ذهن‌مان تصور كنيم؛ تبلتي كه مي‌تواند از راه دور به مراكز داده متصل شده و با دريافت اطلاعات و پردازش آن‌ها، گزارش‌ها و اطلاعات مختلفي استخراج كند و در‌اختيار كاربرش قرار دهد. فرض كنيد مدير يك شبكه چند‌هزار كاربري هستيد و مي‌خواهيد به يك سفر كاري چندين روزه برويد. از طرف ديگر، بايد به‌صورت لحظه‌اي شبكه را كنترل و تمامي اطلاعات و ارتباطات را مانيتور و مديريت كنيد. يك تبلت سرور مي‌تواند چنين كاري براي شما بكند. در‌نهايت مي‌توان يك تبلت سرور را به جاي سرورهاي كنوني در رك‌ها قرار داد و با اتصال كابل شبكه پر‌سرعت به آن، قلب مركز داده را به آن سپرد. 
اكنون كه فهميديم تبلت سرور چه كارايي‌هايي دارد و در صنايع مختلف چه انقلاب‌ها و تحولاتي را مي‌تواند به دنبال داشته باشد، به سراغ چالش‌ها و موانع پیش روی آن مي‌رويم. دم ‌دستي‌ترين چالش‌ها پردازنده، حافظه رم، پردازنده گرافيكي، اتصالات شبكه، حجم ذخيره‌سازي و سرعت پردازش اطلاعات است. اينتل طي يك سال اخير، پردازنده‌هايي از سري Atom ساخته است كه قابليت‌هاي سروري داشته و در ميكروسرورها در حال استفاده هستند. حتي پيش‌بيني مي‌شود که در آينده اين پردازنده‌هاي سرور حجم زيادي از بازار را اشغال كنند. تا سال 2014 حافظه‌هاي رم DDR4 با مصرف بسيار كم انرژي، برابر
 1.2 ولت و سرعت انتقال اطلاعات 3.2 گيگابيت بر ثانيه وارد بازار مي‌شوند. جالب است بدانيد که مصرف انرژي كنوني تبلت‌ها 1.2 ولت است. در حال حاضر، هاردديسك‌هاي يك ترابايتي با قطر 7 ميلي‌متر ساخته شده است و قطعاً در آينده شاهد توليد هاردديسك‌هاي چند ترابايتي با قطرهاي دو الي سه ميلي‌متري خواهيم بود. شركت ARM كه يكي از معروف‌ترين طراحان معماری پردازنده براي دستگاه‌هاي موبايل است، به‌شدت روي معماري 64 بيتي متمركز شده است. بنابراین، به‌زودي پردازنده‌هايي با اين معماري براي اسمارت‌فون‌ها و تبلت‌ها روانه بازار خواهد شد و در‌نهايت شبكه‌هاي موبايل 4G و LTE پوشش سراسري خواهند یافت كه دستگاه‌هاي مبتني بر آن‌ها مي‌توانند اطلاعات را با سرعت يك گيگابيت بر ثانيه مبادله كنند.
 بنابراين به نظر مي‌رسد که چالش‌هاي تبلت‌ها براي تبديل شدن به سرور دست نيافتني و ناممكن نباشد. مطمئناً چالش‌ها و موانع سخت‌تر و پيچيده‌تري مانند سيستم‌عامل‌هاي سرور موبايل يا برنامك‌هاي سروري (براي نمونه نسخه موبايلي برنامه آپاچي يا SQL Server) نيز وجود دارد كه مانع از تحقق تصورات ما حداقل در دو، سه سال آينده مي‌شود اما زيرساخت دسترسي به آن‌ها وجود دارد. براي نمونه مي‌توان به ويندوز سرور 2012 اشاره كرد كه از هسته ويندوز8 استفاده مي‌كند و اين ويندوز اكنون روي بسياري از دستگاه‌هاي همراه نصب شده و اجرا مي‌شود.به نظرم دير يا زود، جنگ ميان تبلت‌ها و سرورها آغاز خواهد شد و شركت‌هاي غول بازار به دلايل مختلف، به آتش اين جنگ دامن مي‌زنند و چندان دور از ذهن نيست كه تبلت‌ها باز هم برنده شوند و دوران سرورهاي غول‌پيكر ترسناك تمام شود!

منبع: ماهنامه شبکه